برچسب: دیدنی در

گردشگری و مکان های دیدنی در صوفیه بلغارستان

صوقفیه پایتخت کشور بلغارستان است که دارای جاذبه های تاریخی بسیار زیبایی است و هر گردشگری را مجذو خودش می کند. در این شهر می توان کلیساهایی را دید که چندین قرن زودتر از مساجد به وجود آمدند و تاریخ رومی ای را به تماشا نشست که همچنان کشف نشده باقی مانده و با قسمت مدرن شهر پیوند خورده است. بسیاری از بناهای این شهر در زمان احیای بلغارستان در اواخر قرن ۱۹ ساخته شده اند یعنی زمانی که کشور به سلطه عثمانی ها پایان داد و به استقلال رسید. بهترین جاذبه های صوفیه را معرفی می کنیم.

کلیسای جامع الکساندر نوسکی (Alexander Nevski Cathedral)

اندازه بزرگ این کلیسا حتما شما را متعجب می کند. این کلیسا دومین کلیسای جامع بزرگ ناحیه بالکان است و بیش از ۱۰ هزار نفر در آن جا می شوند. این کلیسا هم مثل بیشتر معماری های باشکوه این شهر در دهه ۱۸۸۰ ساخته شده یعنی همان زمانی که عثمانی ها سقوط کردند و بلغارستان حیات تازه ای را شروع کرد. وقتی در داخل این هستید حتما نگاهی به سقف گنبد اصلی بیندازید و نقاشی های دیواری جالب توجهی را ببینید. سرداب کلیسا به روی عموم باز است و می توانید از آن بازدید کنید.

سنت جورج روتوندا (St. George Rotunda)

این ساختمان آجر قرمز که قلب سردیکای باستانی و قدیمی ترین ساختمان مدرن صوفیه است در سال های دهه ۳۰۰ ساخته شده است. خیلی عجیب است که این ساختمان توانسته بعد از این همه سال سالم باقی بماند. به داخل این ساختمان بروید تا نقاشی های پرجزئیات قرون وسطایی ببینید، نقاشی هایی که در هنگام تبدیل کلیسا به مسجد در سال های دهه ۱۶۰۰ توسط عثمانی ها کشیده شده اند. این بنا در دهه ۱۹۹۰ دوباره کشف و بازسازی شد. در بیرون این بنا یک خیابان سنگفرش شده رومی و دیگر آثار به جای مانده از سردیکای باستانی را می بینید.

بلوار ویتوشا (Vitosha Boulevard)

بلوار ویتوشا تجملی ترین خیابان شهر است و جایی است که پر از بوتیک های شیک و خانه های باکلاس است. اگر اهل تماشای مغازه های لوکس نیستید می توانید نگاهی به کوه ویتوشا بیندازید که از بالای ساختمان های بلند این خیابان نمایان هست و در بیشتر روزهای سال قله اش از برف پوشیده شده و نمایی جذاب دارد.  گشت و گذار ۲ ساعته در این خیابان واقعا خوشایند است . کافه های اطراف این «خیابان پیاده رو» صندلی های خود را در بیرون چیده اند و در سال های اخیر تیرهای چراغ برق، نیمکت ها و کیوسک ها به شیوه ای طراحی شده اند که یادآور روزهای آغازین احیای بلغارستان است.

کلیسای سنت صوفیه (St. Sofia Church)

همین کلیسا بود که در دهه ۱۳۰۰ در دوره امپراطوری دوم بلغارستان باعث شد که اسم این شهر را صوفیه بگذارند. این بنای ساده و آجر قرمز به زمان دوره بیزانس برمی گردد و در سال های دهه ۵۰۰ در بالای قبرستان شهر باستانی سردیکا ساخته شده است. وقتی به دیدن این کلیسا می روید می توانید باقی ماننده هایی از این کلیسای باستانی و قبرهایی را ببینید که برای بیش از ۱۵۰۰ سال قبل هستند. اینجا  بعد از تهاجم عثمانی ها به مدت دو قرن به تبدیل شده بود اما در زلزله ای که در دهه ۱۸۰۰ رخ داد متروک شد و مناره اش سقوط کرد.

کلیسای بویونا (Boyana Church)

در دامنه های پایین کوه ویتوشا کلیسایی را می بینید که در لیست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. این کلیسا را حتما در لیست جاذبه هایی که باید از آن ها دیدن کنید قرار دهید چون در جایی رویایی قرار دارد. برای دیدن از این کلیسا به بیشه ای پر از درختان بلند می روید و کلیسا را در گوشه ای از این بیشه سرسبز و ساکت می بینید. این کلیسا در طی سه مرحله در بین سال های ۱۰۰۰ تا ۱۸۰۰ ساخته شد اما مهمترین قسمت های آن در دهه ۱۲۰۰ در دوره امپراطوری دوم به کلیسا اضافه شد.

کوه ویتوشا (Vitosha Mountain)

در حومه جنوب غربی شهر صوفیه کوه ۲۲۰۰ متری ویتوشا قرار گرفته، قله ای باشکوه که در پارکی طبیعی قرار دارد و آنقدر ماجراجویی دارد که با یک بار رفتن نمی توانید همه آن ها  تجربه کنید. آسان ترین راه برای بالا رفتن از این کوه مسیر پیست اسکی آلکو (Aleko) است چون در آنجا می توانید سوار تله کابین شوید و به راحتی به بالا بروید. بعد از اینکه از تله کابین پباده شدید بقیه مسیر تا رسیدن به قله خیلی راحت است چون قله در زمین مسطح بزرگی قرار دارد که شیب چندانی ندارد. بر روی این قله چشم اندازی خیره کننده از صوفیه را می بینید.

موسسه ملی باستان شناسی (National Institute of Archaeology)

این موزه در سال ۱۹۰۵ تاسیس شد تا همه آثار باستانی مهمی که در صوفیه و دیگر شهرهای بلغارستان پراکنده بودند را زیر یک سقف جمع کند. این موزه در واقع مسجد جامع سابق بود که بعد از احیای بلغارستان به موزه تبدیل شد. مهمترین قسمت های این موزه بخش آثار ماقبل تاریخ، تالار اصلی، بخش قرون وسطی و گنجینه هاست.

مسجد بانیا باشی (Banya Bashi Mosque)

«بانیا باشی» تنها مسجد این شهر است و اگر در ساعت غیر از نماز قصد بازدید از آن را داشته باشید با در بسته روبرو می شوید. اگر با دیدن این مسجد یاد مساجد ترکیه ای می افتید بی دلیل نیست چون این مسجد یکی دیگر از شاهکارهای معمار ترکیه ای معمار سینان است. مسجد بانیا باشی در سال ۱۵۷۶ در ابتدای دوره عثمانی ساخته شد و گنجایش ۷۰۰ نفر را دارد.

پارک ورانا (Park Vrana)

Simeon II تزار بلغارستان قبل از اینکه تبعید شود در سال های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۶ در خانه ای زندگی می کرد که امروز به این پارک تبدیل شده است. این پارک فقط در آخر هفته ها باز است و ساختمان های جالبی دارد البته نمی توانید وارد هیچ کدام از آن ها شوید. باغ و فضای سبز این پارک یکی از آرامش بخش ترین محل های شهر است.

آمفی تئاتر سردیکا (Serdica Amphitheatre)

این آمفی تئاتر رومی صوفیه تا قبل از سال ۲۰۰۴ کشف نشده بود اما در زمان خودش یکی از بزرگ ترین آمفی تئاترهای رومی بود. این آمفی تئاتر در دهه ۴۰۰ نوسازی اما چند سال بعد متروک شد.

منبع الی گشت

گردشگری و مکان های دیدنی در صوفیه بلغارستان

صوقفیه پایتخت کشور بلغارستان است که دارای جاذبه های تاریخی بسیار زیبایی است و هر گردشگری را مجذو خودش می کند. در این شهر می توان کلیساهایی را دید که چندین قرن زودتر از مساجد به وجود آمدند و تاریخ رومی ای را به تماشا نشست که همچنان کشف نشده باقی مانده و با قسمت مدرن شهر پیوند خورده است. بسیاری از بناهای این شهر در زمان احیای بلغارستان در اواخر قرن ۱۹ ساخته شده اند یعنی زمانی که کشور به سلطه عثمانی ها پایان داد و به استقلال رسید. بهترین جاذبه های صوفیه را معرفی می کنیم.

کلیسای جامع الکساندر نوسکی (Alexander Nevski Cathedral)

اندازه بزرگ این کلیسا حتما شما را متعجب می کند. این کلیسا دومین کلیسای جامع بزرگ ناحیه بالکان است و بیش از ۱۰ هزار نفر در آن جا می شوند. این کلیسا هم مثل بیشتر معماری های باشکوه این شهر در دهه ۱۸۸۰ ساخته شده یعنی همان زمانی که عثمانی ها سقوط کردند و بلغارستان حیات تازه ای را شروع کرد. وقتی در داخل این هستید حتما نگاهی به سقف گنبد اصلی بیندازید و نقاشی های دیواری جالب توجهی را ببینید. سرداب کلیسا به روی عموم باز است و می توانید از آن بازدید کنید.

سنت جورج روتوندا (St. George Rotunda)

این ساختمان آجر قرمز که قلب سردیکای باستانی و قدیمی ترین ساختمان مدرن صوفیه است در سال های دهه ۳۰۰ ساخته شده است. خیلی عجیب است که این ساختمان توانسته بعد از این همه سال سالم باقی بماند. به داخل این ساختمان بروید تا نقاشی های پرجزئیات قرون وسطایی ببینید، نقاشی هایی که در هنگام تبدیل کلیسا به مسجد در سال های دهه ۱۶۰۰ توسط عثمانی ها کشیده شده اند. این بنا در دهه ۱۹۹۰ دوباره کشف و بازسازی شد. در بیرون این بنا یک خیابان سنگفرش شده رومی و دیگر آثار به جای مانده از سردیکای باستانی را می بینید.

بلوار ویتوشا (Vitosha Boulevard)

بلوار ویتوشا تجملی ترین خیابان شهر است و جایی است که پر از بوتیک های شیک و خانه های باکلاس است. اگر اهل تماشای مغازه های لوکس نیستید می توانید نگاهی به کوه ویتوشا بیندازید که از بالای ساختمان های بلند این خیابان نمایان هست و در بیشتر روزهای سال قله اش از برف پوشیده شده و نمایی جذاب دارد.  گشت و گذار ۲ ساعته در این خیابان واقعا خوشایند است . کافه های اطراف این «خیابان پیاده رو» صندلی های خود را در بیرون چیده اند و در سال های اخیر تیرهای چراغ برق، نیمکت ها و کیوسک ها به شیوه ای طراحی شده اند که یادآور روزهای آغازین احیای بلغارستان است.

کلیسای سنت صوفیه (St. Sofia Church)

همین کلیسا بود که در دهه ۱۳۰۰ در دوره امپراطوری دوم بلغارستان باعث شد که اسم این شهر را صوفیه بگذارند. این بنای ساده و آجر قرمز به زمان دوره بیزانس برمی گردد و در سال های دهه ۵۰۰ در بالای قبرستان شهر باستانی سردیکا ساخته شده است. وقتی به دیدن این کلیسا می روید می توانید باقی ماننده هایی از این کلیسای باستانی و قبرهایی را ببینید که برای بیش از ۱۵۰۰ سال قبل هستند. اینجا  بعد از تهاجم عثمانی ها به مدت دو قرن به تبدیل شده بود اما در زلزله ای که در دهه ۱۸۰۰ رخ داد متروک شد و مناره اش سقوط کرد.

کلیسای بویونا (Boyana Church)

در دامنه های پایین کوه ویتوشا کلیسایی را می بینید که در لیست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. این کلیسا را حتما در لیست جاذبه هایی که باید از آن ها دیدن کنید قرار دهید چون در جایی رویایی قرار دارد. برای دیدن از این کلیسا به بیشه ای پر از درختان بلند می روید و کلیسا را در گوشه ای از این بیشه سرسبز و ساکت می بینید. این کلیسا در طی سه مرحله در بین سال های ۱۰۰۰ تا ۱۸۰۰ ساخته شد اما مهمترین قسمت های آن در دهه ۱۲۰۰ در دوره امپراطوری دوم به کلیسا اضافه شد.

کوه ویتوشا (Vitosha Mountain)

در حومه جنوب غربی شهر صوفیه کوه ۲۲۰۰ متری ویتوشا قرار گرفته، قله ای باشکوه که در پارکی طبیعی قرار دارد و آنقدر ماجراجویی دارد که با یک بار رفتن نمی توانید همه آن ها  تجربه کنید. آسان ترین راه برای بالا رفتن از این کوه مسیر پیست اسکی آلکو (Aleko) است چون در آنجا می توانید سوار تله کابین شوید و به راحتی به بالا بروید. بعد از اینکه از تله کابین پباده شدید بقیه مسیر تا رسیدن به قله خیلی راحت است چون قله در زمین مسطح بزرگی قرار دارد که شیب چندانی ندارد. بر روی این قله چشم اندازی خیره کننده از صوفیه را می بینید.

موسسه ملی باستان شناسی (National Institute of Archaeology)

این موزه در سال ۱۹۰۵ تاسیس شد تا همه آثار باستانی مهمی که در صوفیه و دیگر شهرهای بلغارستان پراکنده بودند را زیر یک سقف جمع کند. این موزه در واقع مسجد جامع سابق بود که بعد از احیای بلغارستان به موزه تبدیل شد. مهمترین قسمت های این موزه بخش آثار ماقبل تاریخ، تالار اصلی، بخش قرون وسطی و گنجینه هاست.

مسجد بانیا باشی (Banya Bashi Mosque)

«بانیا باشی» تنها مسجد این شهر است و اگر در ساعت غیر از نماز قصد بازدید از آن را داشته باشید با در بسته روبرو می شوید. اگر با دیدن این مسجد یاد مساجد ترکیه ای می افتید بی دلیل نیست چون این مسجد یکی دیگر از شاهکارهای معمار ترکیه ای معمار سینان است. مسجد بانیا باشی در سال ۱۵۷۶ در ابتدای دوره عثمانی ساخته شد و گنجایش ۷۰۰ نفر را دارد.

پارک ورانا (Park Vrana)

Simeon II تزار بلغارستان قبل از اینکه تبعید شود در سال های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۶ در خانه ای زندگی می کرد که امروز به این پارک تبدیل شده است. این پارک فقط در آخر هفته ها باز است و ساختمان های جالبی دارد البته نمی توانید وارد هیچ کدام از آن ها شوید. باغ و فضای سبز این پارک یکی از آرامش بخش ترین محل های شهر است.

آمفی تئاتر سردیکا (Serdica Amphitheatre)

این آمفی تئاتر رومی صوفیه تا قبل از سال ۲۰۰۴ کشف نشده بود اما در زمان خودش یکی از بزرگ ترین آمفی تئاترهای رومی بود. این آمفی تئاتر در دهه ۴۰۰ نوسازی اما چند سال بعد متروک شد.

منبع الی گشت

یکی از مقاصد مهم گردشگری مالزی جزیره لنکاوی است که دارای چشم انازهای خیره کننده، پارک های زیبای بزرگ، شب های سرزنده، بناهای تاریخی، و سواحل طلایی بکر است.

مکان های دیدنی جزیره لنکاوی

لنکاوی مجمع الجزایری است که از ۱۰۴ جزیره تشکیل شده و در دریای آندامان در ۳۰ کیلومتری سواحل شمال غربی مالزی قرار دارد. اینجا به خاطر مکان های هیجان انگیزی که برای بازدید دارد به جواهر ایالت کداح معروف است. بیشتر مردم مالزی در ماه های آبان تا فروردین تا اسم تعطیلات می آید به لنکاوی می آیند،  گردشگران بین المللی زیادی هم هستند که برای گذراندن تعطیلات بهشتی به این جزیره سفرمی کنند. هوای گرم و شرجی، مناظر سرسبز و باطراوت و تماشای میمون ها از ویژگی های همیشگی سفر به لنکاوی است.

داتاران لانگ (Dataran Lang):  میدان عقاب

میدان عقاب یکی از بهترین جاهای جزیره برای بازدید است. در اینجا برروی سکو، مجسمه ای ۱۲ متری از عقاب قرار گرفته که با بال های باز شده نمای بسیار جذابی به این منطقه داده است. چیزی که این میدان را با اهمیت تر می کند این است که اینجا فقط ۵ دقیقه پیاده روی تا دیگر جاذبه های لنکاوی و رستوران ها فاصله دارد. مردم به این میدان می آیند و با نگاه کردن به کشتی هایی که در بندر رفت و آمد می کنند لحظات آرامش بخشی را می گذرانند.

تله کابین

در این تله کابین در ارتفاعی زیاد در آسمان به پرواز در می آیید،  مسیری زیبا و سرسبز را می گذرانید و چشم اندازهای خیره کننده از جنگل های بارانی، جزایر کوچک و آبشارها را می بینید. ۱۵ دقیقه طول می کشد تا به بالای کوه «مات سینسانگ» برسید، بعد از پیاده شدن در قله می توانید مسیری ۲ ساعته را پیاده روی کنید و به ی زیبا برسید و یا می توانید راه رسیدن به «اسکای بریج» را در پیش گیرید. برای سوار شدن به تله کابین معروف لنکاوی باید ۳۵ رینگت (۲۸ هزار تومان) هزینه دهید. در پایین تله کابین پارک کوچکی هست که در آن تفریحاتی مثل تیوپ سواری وجود دارد.

اسکای بریج (skybridge)

بعد از پیاده شدن از تله کاین نزدیک ترین جاذبه ای که به آن دسترسی دارید پل آسمان است. از تله کابین ۲۰۰ متر مسیر پر پیچ و خم را از بین درختان سرسبز و زیبا می گذرید و پلی یاشکوه و بلند را بین دو قله می بینید که در نگاه اول رفتن بر روی کمی ترسناک است اما همین که پا بر روی آن می گذارید در حالی که از وزش نسیمی خنک لذت می برید چشم اندازهایی خیره کننده از قله کوه، جزیره و دریا را می بینید. این پل ۱۲۴ متری ۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد و بر روی آن تصویر هوایی بیشتر جاذبه های لنکاوی را تماشا می کنید. گاهی در وسط پل، لرزش های خفیفی را حس می کنید که می تواند شما را غرق در هیجان کند . قسمتی از پل، کف شیشه ای است و راه رفتن برروی آن تجربه ای خاص را برایتان می آفریند. برای رسیدن به این پل باید حتما از تله کابین استفاده کنید و ظرفیت آن ۲۵۰ نفر است.

گونونگ رایا: بلندترین قله لنکاوی

اگر به بالای قله ۸۸۱ متری «گونونگ رایا» بروید چشم اندازی پانارومایی از جزیره دارید و می توانید در یک نگاه بهترین جاذبه های لنکاوی را تماشا کنید. بالا رفتن از این قله در میان جنگل های بارانی آنقدر تماشایی است که گردشگران زیادی به دنیال فرصتی برای رساندن خود به این قله هستند. در این تپه جنگلی حیواناتی مثل انواع میمون ها، روباه پرنده، عقاب شکم سفید و دیگر حیوانات و پرندگان زندگی می کنند.

دنیای زیر آب (Underwater World): قدم زدن در زیر اقیانوس

بعد از دیدن از جاذبه هایی که همه ی جزیره را از روی آسمان نشان می دانند حالا وقتش است که کمی هم به زیر آب بروید و جانوران آبزی جزیره را تماشا کنید. البته منظورمان غواصی نیست! در Underwater World  به تونلی می روید که ۱۵ متر زیر آب قرار دارد و از دیدن نهنگ ها، لاک پشت های سبز و لقمه ماهی های بزرگ لذت می برید. در این  بیش از ۵۰۰ گونه از موجودات دریایی مثل فوک، پنگوئن، فلامینگو، مرغابی و … هم  زندگی می کنند. این جاذبه تا فرودگاه بین المللی لنکاوی ۱۵ دقیقه رانندگی فاصله دارد و هزینه بازدید از ان ۴۳ رینگت (حدود ۳۵ هزار تومان) است.

پارک حیات وحش و بهشت پرندگان

اگر علاقمند به طبیعت هستید به پارک حیات وحش و بهشت پرندگان بروید. در اینجا ۲۵۰۰ پرنده بومی از ۱۵۰ گونه مختلف می بینید : قناری، مرغابی، طوط، جغد، فلامینگو و … . می توانید در میان پرندگان قدم بزنید و حرکات جالب توجه آن ها را تماشا کنید و در عین حال آبشاری ۱۵ متری را ببینید که زیبایی پارک را دو چندان کرده است. هزینه ورودی به این پارک ۲۸ رینگت (حدود ۲۲ هزار تومان) است.

موزه سه بعدی بهشت: دومین موزه سه بعدی بزرگ در دنیا

این موزه بیش از ۲۰۰ اثر هنری خیره کننده دارند که زنده و واقعی به نظر می آیند و بر روی آن ها فکر می کنید واقعا در آن مکان خاص هستید. اگر به آثار هنری علاقه دارید باید حتما از این موزه دیدن کنید. در ساختمان سه طبقه این موزه ۹ منطقه مختلف وجود دارد و با توجه به علاقه خود می توانید از هر کدام از این مناطق دیدن کنید. از آنجایی که این موزه در کنار تله کابین در مرکز خرید «اوریانتال ویلیج»  قرار دارد می توانید بعد از تله کابین سورای از آن دیدن کنید. هزینه بازدید از این موزه ۳۸ رینگت (حدود ۳۰ هزار تومان) است.

آبشارهای تلاگا توجو (Telaga Tujuh Waterfalls)

شگفت انگیز ترین جاذبه طبیعی جزیره در واقع هفت استخر طبیعی به هم چسبیده است که از هفت آبشار مختلف تغذیه می شود و در کوه «مات سینسانگ»  قرار دارد.  می توانید در آب خنک این آبشارها آبتنی کنید و یا از مسیری با شیب تند بالا بروید و خودتان را به بالای آبشارها برسانید.

یکی از مقاصد مهم گردشگری مالزی جزیره لنکاوی است که دارای چشم انازهای خیره کننده، پارک های زیبای بزرگ، شب های سرزنده، بناهای تاریخی، و سواحل طلایی بکر است.

مکان های دیدنی جزیره لنکاوی

لنکاوی مجمع الجزایری است که از ۱۰۴ جزیره تشکیل شده و در دریای آندامان در ۳۰ کیلومتری سواحل شمال غربی مالزی قرار دارد. اینجا به خاطر مکان های هیجان انگیزی که برای بازدید دارد به جواهر ایالت کداح معروف است. بیشتر مردم مالزی در ماه های آبان تا فروردین تا اسم تعطیلات می آید به لنکاوی می آیند،  گردشگران بین المللی زیادی هم هستند که برای گذراندن تعطیلات بهشتی به این جزیره سفرمی کنند. هوای گرم و شرجی، مناظر سرسبز و باطراوت و تماشای میمون ها از ویژگی های همیشگی سفر به لنکاوی است.

داتاران لانگ (Dataran Lang):  میدان عقاب

میدان عقاب یکی از بهترین جاهای جزیره برای بازدید است. در اینجا برروی سکو، مجسمه ای ۱۲ متری از عقاب قرار گرفته که با بال های باز شده نمای بسیار جذابی به این منطقه داده است. چیزی که این میدان را با اهمیت تر می کند این است که اینجا فقط ۵ دقیقه پیاده روی تا دیگر جاذبه های لنکاوی و رستوران ها فاصله دارد. مردم به این میدان می آیند و با نگاه کردن به کشتی هایی که در بندر رفت و آمد می کنند لحظات آرامش بخشی را می گذرانند.

تله کابین

در این تله کابین در ارتفاعی زیاد در آسمان به پرواز در می آیید،  مسیری زیبا و سرسبز را می گذرانید و چشم اندازهای خیره کننده از جنگل های بارانی، جزایر کوچک و آبشارها را می بینید. ۱۵ دقیقه طول می کشد تا به بالای کوه «مات سینسانگ» برسید، بعد از پیاده شدن در قله می توانید مسیری ۲ ساعته را پیاده روی کنید و به ی زیبا برسید و یا می توانید راه رسیدن به «اسکای بریج» را در پیش گیرید. برای سوار شدن به تله کابین معروف لنکاوی باید ۳۵ رینگت (۲۸ هزار تومان) هزینه دهید. در پایین تله کابین پارک کوچکی هست که در آن تفریحاتی مثل تیوپ سواری وجود دارد.

اسکای بریج (skybridge)

بعد از پیاده شدن از تله کاین نزدیک ترین جاذبه ای که به آن دسترسی دارید پل آسمان است. از تله کابین ۲۰۰ متر مسیر پر پیچ و خم را از بین درختان سرسبز و زیبا می گذرید و پلی یاشکوه و بلند را بین دو قله می بینید که در نگاه اول رفتن بر روی کمی ترسناک است اما همین که پا بر روی آن می گذارید در حالی که از وزش نسیمی خنک لذت می برید چشم اندازهایی خیره کننده از قله کوه، جزیره و دریا را می بینید. این پل ۱۲۴ متری ۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد و بر روی آن تصویر هوایی بیشتر جاذبه های لنکاوی را تماشا می کنید. گاهی در وسط پل، لرزش های خفیفی را حس می کنید که می تواند شما را غرق در هیجان کند . قسمتی از پل، کف شیشه ای است و راه رفتن برروی آن تجربه ای خاص را برایتان می آفریند. برای رسیدن به این پل باید حتما از تله کابین استفاده کنید و ظرفیت آن ۲۵۰ نفر است.

گونونگ رایا: بلندترین قله لنکاوی

اگر به بالای قله ۸۸۱ متری «گونونگ رایا» بروید چشم اندازی پانارومایی از جزیره دارید و می توانید در یک نگاه بهترین جاذبه های لنکاوی را تماشا کنید. بالا رفتن از این قله در میان جنگل های بارانی آنقدر تماشایی است که گردشگران زیادی به دنیال فرصتی برای رساندن خود به این قله هستند. در این تپه جنگلی حیواناتی مثل انواع میمون ها، روباه پرنده، عقاب شکم سفید و دیگر حیوانات و پرندگان زندگی می کنند.

دنیای زیر آب (Underwater World): قدم زدن در زیر اقیانوس

بعد از دیدن از جاذبه هایی که همه ی جزیره را از روی آسمان نشان می دانند حالا وقتش است که کمی هم به زیر آب بروید و جانوران آبزی جزیره را تماشا کنید. البته منظورمان غواصی نیست! در Underwater World  به تونلی می روید که ۱۵ متر زیر آب قرار دارد و از دیدن نهنگ ها، لاک پشت های سبز و لقمه ماهی های بزرگ لذت می برید. در این  بیش از ۵۰۰ گونه از موجودات دریایی مثل فوک، پنگوئن، فلامینگو، مرغابی و … هم  زندگی می کنند. این جاذبه تا فرودگاه بین المللی لنکاوی ۱۵ دقیقه رانندگی فاصله دارد و هزینه بازدید از ان ۴۳ رینگت (حدود ۳۵ هزار تومان) است.

پارک حیات وحش و بهشت پرندگان

اگر علاقمند به طبیعت هستید به پارک حیات وحش و بهشت پرندگان بروید. در اینجا ۲۵۰۰ پرنده بومی از ۱۵۰ گونه مختلف می بینید : قناری، مرغابی، طوط، جغد، فلامینگو و … . می توانید در میان پرندگان قدم بزنید و حرکات جالب توجه آن ها را تماشا کنید و در عین حال آبشاری ۱۵ متری را ببینید که زیبایی پارک را دو چندان کرده است. هزینه ورودی به این پارک ۲۸ رینگت (حدود ۲۲ هزار تومان) است.

موزه سه بعدی بهشت: دومین موزه سه بعدی بزرگ در دنیا

این موزه بیش از ۲۰۰ اثر هنری خیره کننده دارند که زنده و واقعی به نظر می آیند و بر روی آن ها فکر می کنید واقعا در آن مکان خاص هستید. اگر به آثار هنری علاقه دارید باید حتما از این موزه دیدن کنید. در ساختمان سه طبقه این موزه ۹ منطقه مختلف وجود دارد و با توجه به علاقه خود می توانید از هر کدام از این مناطق دیدن کنید. از آنجایی که این موزه در کنار تله کابین در مرکز خرید «اوریانتال ویلیج»  قرار دارد می توانید بعد از تله کابین سورای از آن دیدن کنید. هزینه بازدید از این موزه ۳۸ رینگت (حدود ۳۰ هزار تومان) است.

آبشارهای تلاگا توجو (Telaga Tujuh Waterfalls)

شگفت انگیز ترین جاذبه طبیعی جزیره در واقع هفت استخر طبیعی به هم چسبیده است که از هفت آبشار مختلف تغذیه می شود و در کوه «مات سینسانگ»  قرار دارد.  می توانید در آب خنک این آبشارها آبتنی کنید و یا از مسیری با شیب تند بالا بروید و خودتان را به بالای آبشارها برسانید.

پالِرمو (Palermo) شهر اصلی و مرکز ناحیه خودمختار سیسیل و نیز مرکز شهرستان پالرمو در ایتالیا است. مساحت آن ۴۹۹۲ کیلومتر مربع و سکنه آن بالغ بر ۱٬۲۳۴٬۰۰۰ نفر می‌باشد. پالرمو شهری تاریخی است که قدمت آن به دوهزار و هفتصد سال می رسد.

نگاهی به 6 جاذبه گردشگری پالرمو در ایتالیا

قدیمی ترین مرزهای پالرمو، بین قصر نورمن و کلیسا جامع، در واقع اصلی ترین جاذبه های  این شهر هستند. این شهر در قرن ۹ تا ۱۱ که زیر سلطه اعراب بود، به سمت بندرگاه گسترش پیدا کرد و به عنوان پایتخت امیران سیلسی شناخته می شد. این شهر در آن زمان مساجد و قصرهایی شبیه با مساجد موجود در بغداد داشت. نورمن ها در سال ۱۰۷۲ شهر را تسخیر کردند و در سال ۱۲۸۲ در انقلابی که با عنوان «Sicilian Vespers» شناخته می‌شد، تمام فرانسوی ها یا کشته و یا از شهر بیرون رانده شدند و جانشینان اسپانیایی آن ها شهر را گسترش دادند. بعد از اینکه در سال ۱۹۴۶ سیلیس تبدیل به ناحیه‌ای خودمختار شد، بندر پالرمو گسترش یافت و صنعت این شهر پیشرفت کرد. ولی با این حال،‌ پالرمو ضعیف ترین مرکز استان در ایتالیااست. با الی گشت همراه باشید.

کلیسا جامع پالرمو

طراحی شرقی کلیسا جامع پالرمو ماهیت نورمن اصلی آن را حفظ می‌کند- ۳ محراب و‌ قوس های متقاطع. در سمت جنوبی هم که رو به میدان است، شما از ۱۴۵۳ رواق گوتیک-کاتالان عبور می کنید و وارد کلیسا می شوید. یکی از این ستون ها که الهام گرفته از ستون های عربی قدیمی است، از یک مسجد گرفته شده است. در بالای درب ورودی یک موزاییک متعلق به قرن ۱۳م است که در عکس مریم مقدس را در پس زمینه ای طلایی نشان می دهد.

کاخ نورمن – Palazzo dei Normanni

در قرن نهم، اعراب کاخی را برای امیر خود ساختند و در تحت حکومت حاکمان نورمن و فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم، به زرق و برق این کاخ اضافه شد. ولی بعد از مدتی کسی دیگر به این کاخ توجهی نمی‌کرد و به آن بی توجهی شد. تا اینکه بعد از پیروزی اسپانیایی ها، یک نایب‌ السلطنه حکومت در آن منطقه،‌ این قصر را به عنوان محل اقامت خود انتخاب کرد. از سال ۱۹۴۷، پارلمان منطقه‌ای سیسیل در این کاخ قرار گرفته است.

Cappella Palatina

این کلیسا دادگاه نورمن در سال ۱۱۴۰ ساخته شده است ولی نصب موزاییک های قرار گرفته در جای مخصوص کشیش این کلیسا در سال ۱۱۴۳ و بخش‌هایی دیگر از تزئینات کلیسا هم احتمالاً در سال های بعد به پایان رسید. موزاییک های دیوارهای غربی که نقش حضرت مسیح (ع) را در میان پیتر و پاول نشان می‌دهند،‌ در سال ۱۳۵۰ به مجموعه اضافه شده است. علیرغم تمام تغییراتی که در طی قرن ها در این کلیسا صورت گرفت، نمای داخلی و صحن آن همچنان هماهنگی خود را حفظ کرده اند.

La Martorana

کلیسا Santa Maria dell’Ammiraglio که معمولاً‌ با نام کلیسا La Martorana شناخته می شود، بیش از هرچیزی به خاطر موزاییک های زیبای قرن ۱۲می خود معروف است. باروک شمالی این کلیسا بعد از زلزله ای که در حدود سال های ۱۷۲۰ رخ داده بود،‌ و همراه با برج ناقوس به مجموعه اضافه شده است. این مجموعه عناصری از معماری عربی هم دارد،‌ ولی اساس اصلی معماری آن بیزانسی است. این کلیسا در طول تاریخ دستخور تغییرات زیادی شده است. در سال ۱۲۰۰، چند بنای دیگر از قبیل یک سالن و برج ناقوس در سمت غربی این مجموعه اضافه شدند. در طی سال های آتی هم تغییرات دیگری هم در مالکیت و هم در ظاهر این کلیسا انجام شد. ولی علیرغم تمام این تغییرات، با ارزش ترین بخش این کلیسا، موزاییک هایی که در پس زمینه طلایی و قدیمی ترین موزاییک های نوع خود در سیلیس هستند، همچنان از سال ۱۱۵۰ سالم باقی مانده و حفظ شده اند.

موزه باستان شناسی

موزه باستان شناسی پالرمو مجموعه ای بی نظیر از آثار باستانی و یکی از بهترین مجموعه های ایتالیا است. برخی از آثار باستانی که شهرت جهانی دارند در این موزه نگهداری می شوند. حتی اگر بخواهیم لیستی از برجسته ترین آثار این موزه را تهیه کنیم، باز هم لیستی طولانی خواهیم داشت.

در الی گشت بخوانید:‌ موزه مصرشناسی تورین در ایتالیا

دخمه های کاپوچین – Catacombe dei Cappuccini

صومعه‌ی کاپوچین، عجیب ترین جاذبه ی پالرمو، ولی در عین حال یکی از محبوب ترین جاذبه های پارلمو است. البته این صومعه را بیشتر به خاطر دخمه‌های محل قبر مردگانی که در آن قرار دارند می‌شناسند. این راهروهای زیر زمینی در حدود سال ۱۵۹۹ در درون سنگ های آتشفشانی حفاری شدند و تا سال ۱۸۸۱ از اینجا به عنوان محلی برای تدفین استفاده می شد. در داخل این دخمه ها حدود ۸۰۰۰ جسد مومیایی شده را مشاهده خواهید کرد که بر اساس جنسیت و موقعیت اجتماعی مرتب شده و یا روی زمین قرار گرفته اند ویا از دیوارها آویزان هستند. اگر از این دخمه ها دیدن کنید، احتمالاً حس خواهید کرد که لباس هایی که تن این مومیایی ها است جدید باشد. در حقیقت هم اینطور است. چراکه بستگان نسل های بعدی این مومیایی ها تا همین چندسال پیش لباس های تازه برای آنها می‌آوردند. لازم به ذکر است که عکس برداری در این مکان ممنوع است و به شدت از آن جلوگیری خواهد شد.

Teatro Massimo

Giovanni Battista Basile و پسرش Ernesto این تئاتر که ۳۲۰۰ صندلی دارد را در بین سال های ۱۸۷۵ و ۱۸۹۷ ساختند. این تئاتر در ۱۶م ماه می ۱۸۹۷ به صورت رسمی افتتاح و تبدیل به یکی از اصلی ترین خانه های اپرا در سیسیل شد. تورهای دارای راهنما همه روزه بخش های مختلف این تئاتر را به شما نشان خواهند داد.

پالِرمو (Palermo) شهر اصلی و مرکز ناحیه خودمختار سیسیل و نیز مرکز شهرستان پالرمو در ایتالیا است. مساحت آن ۴۹۹۲ کیلومتر مربع و سکنه آن بالغ بر ۱٬۲۳۴٬۰۰۰ نفر می‌باشد. پالرمو شهری تاریخی است که قدمت آن به دوهزار و هفتصد سال می رسد.

نگاهی به 6 جاذبه گردشگری پالرمو در ایتالیا

قدیمی ترین مرزهای پالرمو، بین قصر نورمن و کلیسا جامع، در واقع اصلی ترین جاذبه های  این شهر هستند. این شهر در قرن ۹ تا ۱۱ که زیر سلطه اعراب بود، به سمت بندرگاه گسترش پیدا کرد و به عنوان پایتخت امیران سیلسی شناخته می شد. این شهر در آن زمان مساجد و قصرهایی شبیه با مساجد موجود در بغداد داشت. نورمن ها در سال ۱۰۷۲ شهر را تسخیر کردند و در سال ۱۲۸۲ در انقلابی که با عنوان «Sicilian Vespers» شناخته می‌شد، تمام فرانسوی ها یا کشته و یا از شهر بیرون رانده شدند و جانشینان اسپانیایی آن ها شهر را گسترش دادند. بعد از اینکه در سال ۱۹۴۶ سیلیس تبدیل به ناحیه‌ای خودمختار شد، بندر پالرمو گسترش یافت و صنعت این شهر پیشرفت کرد. ولی با این حال،‌ پالرمو ضعیف ترین مرکز استان در ایتالیااست. با الی گشت همراه باشید.

کلیسا جامع پالرمو

طراحی شرقی کلیسا جامع پالرمو ماهیت نورمن اصلی آن را حفظ می‌کند- ۳ محراب و‌ قوس های متقاطع. در سمت جنوبی هم که رو به میدان است، شما از ۱۴۵۳ رواق گوتیک-کاتالان عبور می کنید و وارد کلیسا می شوید. یکی از این ستون ها که الهام گرفته از ستون های عربی قدیمی است، از یک مسجد گرفته شده است. در بالای درب ورودی یک موزاییک متعلق به قرن ۱۳م است که در عکس مریم مقدس را در پس زمینه ای طلایی نشان می دهد.

کاخ نورمن – Palazzo dei Normanni

در قرن نهم، اعراب کاخی را برای امیر خود ساختند و در تحت حکومت حاکمان نورمن و فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم، به زرق و برق این کاخ اضافه شد. ولی بعد از مدتی کسی دیگر به این کاخ توجهی نمی‌کرد و به آن بی توجهی شد. تا اینکه بعد از پیروزی اسپانیایی ها، یک نایب‌ السلطنه حکومت در آن منطقه،‌ این قصر را به عنوان محل اقامت خود انتخاب کرد. از سال ۱۹۴۷، پارلمان منطقه‌ای سیسیل در این کاخ قرار گرفته است.

Cappella Palatina

این کلیسا دادگاه نورمن در سال ۱۱۴۰ ساخته شده است ولی نصب موزاییک های قرار گرفته در جای مخصوص کشیش این کلیسا در سال ۱۱۴۳ و بخش‌هایی دیگر از تزئینات کلیسا هم احتمالاً در سال های بعد به پایان رسید. موزاییک های دیوارهای غربی که نقش حضرت مسیح (ع) را در میان پیتر و پاول نشان می‌دهند،‌ در سال ۱۳۵۰ به مجموعه اضافه شده است. علیرغم تمام تغییراتی که در طی قرن ها در این کلیسا صورت گرفت، نمای داخلی و صحن آن همچنان هماهنگی خود را حفظ کرده اند.

La Martorana

کلیسا Santa Maria dell’Ammiraglio که معمولاً‌ با نام کلیسا La Martorana شناخته می شود، بیش از هرچیزی به خاطر موزاییک های زیبای قرن ۱۲می خود معروف است. باروک شمالی این کلیسا بعد از زلزله ای که در حدود سال های ۱۷۲۰ رخ داده بود،‌ و همراه با برج ناقوس به مجموعه اضافه شده است. این مجموعه عناصری از معماری عربی هم دارد،‌ ولی اساس اصلی معماری آن بیزانسی است. این کلیسا در طول تاریخ دستخور تغییرات زیادی شده است. در سال ۱۲۰۰، چند بنای دیگر از قبیل یک سالن و برج ناقوس در سمت غربی این مجموعه اضافه شدند. در طی سال های آتی هم تغییرات دیگری هم در مالکیت و هم در ظاهر این کلیسا انجام شد. ولی علیرغم تمام این تغییرات، با ارزش ترین بخش این کلیسا، موزاییک هایی که در پس زمینه طلایی و قدیمی ترین موزاییک های نوع خود در سیلیس هستند، همچنان از سال ۱۱۵۰ سالم باقی مانده و حفظ شده اند.

موزه باستان شناسی

موزه باستان شناسی پالرمو مجموعه ای بی نظیر از آثار باستانی و یکی از بهترین مجموعه های ایتالیا است. برخی از آثار باستانی که شهرت جهانی دارند در این موزه نگهداری می شوند. حتی اگر بخواهیم لیستی از برجسته ترین آثار این موزه را تهیه کنیم، باز هم لیستی طولانی خواهیم داشت.

در الی گشت بخوانید:‌ موزه مصرشناسی تورین در ایتالیا

دخمه های کاپوچین – Catacombe dei Cappuccini

صومعه‌ی کاپوچین، عجیب ترین جاذبه ی پالرمو، ولی در عین حال یکی از محبوب ترین جاذبه های پارلمو است. البته این صومعه را بیشتر به خاطر دخمه‌های محل قبر مردگانی که در آن قرار دارند می‌شناسند. این راهروهای زیر زمینی در حدود سال ۱۵۹۹ در درون سنگ های آتشفشانی حفاری شدند و تا سال ۱۸۸۱ از اینجا به عنوان محلی برای تدفین استفاده می شد. در داخل این دخمه ها حدود ۸۰۰۰ جسد مومیایی شده را مشاهده خواهید کرد که بر اساس جنسیت و موقعیت اجتماعی مرتب شده و یا روی زمین قرار گرفته اند ویا از دیوارها آویزان هستند. اگر از این دخمه ها دیدن کنید، احتمالاً حس خواهید کرد که لباس هایی که تن این مومیایی ها است جدید باشد. در حقیقت هم اینطور است. چراکه بستگان نسل های بعدی این مومیایی ها تا همین چندسال پیش لباس های تازه برای آنها می‌آوردند. لازم به ذکر است که عکس برداری در این مکان ممنوع است و به شدت از آن جلوگیری خواهد شد.

Teatro Massimo

Giovanni Battista Basile و پسرش Ernesto این تئاتر که ۳۲۰۰ صندلی دارد را در بین سال های ۱۸۷۵ و ۱۸۹۷ ساختند. این تئاتر در ۱۶م ماه می ۱۸۹۷ به صورت رسمی افتتاح و تبدیل به یکی از اصلی ترین خانه های اپرا در سیسیل شد. تورهای دارای راهنما همه روزه بخش های مختلف این تئاتر را به شما نشان خواهند داد.